Lieve allemaal,

Vanuit Halong Bay zijn Marit, Nikki en ik met een locale bus direct naar Haiphong gereden, in plaats van weer terug te gaan naar Hanoi. Dat was, zo meteen na zo'n voorgekauwde (maar heel leuke!) tour weer een fijne afwisseling. Gezellig tussen de Vietnamezen ingeklemd gezeten op weg naar Haiphong, een mooie plaats ongeveer 1,5 uur met de bus ten zuidwesten van Halong City. Daar zijn we op zoek gegaan naar een hotelletje, en die hebben we gelukkig gauw gevonden voor een goede prijs. Omdat we nogal moe waren van al onze trips, hebben we het heel rustig aan gedaan die middag. 's Avonds zijn we op pad gegaan om wat te eten te scoren, en kwamen uit bij een restaurantje op straat, dat een soort gourmetten aanbood: dat moesten we proberen!!!

We kregen wat schaaltjes vlees, een bakje met specerijen wat voor ons gemengd werd, kruiden, groenten en brood. Toen konden we gaan bakken! Het was heel lekker en leuk, al was het wat aan de zoute kant waardoor we die avond flink wat water hebben moeten drinken.
De volgende ochtend hebben we eerst lekker uitgeslapen en toen rustig onze spullen gepakt, om 3 kilometer met rugzak naar het busstation te lopen en onderweg te ontbijten. Het begon alleen al vrij snel keihard te regenen, het regenseizoen is echt aangebroken! We hebben eerst geschuild in een overdekte scooterparkeerplaats, maar toen het voorlopig niet minder leek te worden, hebben we bij de buren ijskoffie gedronken, Vietnamese-style. Vietnamese koffie houdt in dat je een glaasje krijgt met daar bovenop een stalen kopje en zeefje, waardoorheen je (warme) koffie komt lopen. Ook komt er een bakje ijsklontjes en een kannetje gecondenseerde melk bij. Zo ontzettend lekker!!! Toen de regen ophield zijn we verder gelopen, ondertussen window-shoppend, naar het busstation. We hadden nog steeds niet echt ontbeten (we hadden eerder alleen wat lychees en wat kroepoek gegeten), maar aangezien het inmiddels 12:00 uur was besloten we dan maar een noedelsoepje te eten. We konden namelijk geen bakker of sandwiches vinden. Deze noedelsoep was de lekkerste tot nu toe!!! Onze tassen lieten we aan de overkant van de straat, omdat daar een droog stukje was, en we zaten weer op plastic lage tuinstoeltjes aan een lage tafel. De noedelsoep bevatte bouillion en noedels (duh), groenten, ui, viskoekjes, een soort gehaktballetjes in blad gewikkeld en varkensvlees. En dat maar voor 60 eurocent!!! Het busstation was daarna vlakbij, dus we zaten na de soep al snel in de bus op weg naar Ninh Binh.

Dit keer duurde de rit 3,5 uur. Eerst was het nog rustig in de bus, waardoor we elk in onze eigen bank waren gaan zitten. Maar al snel vulde de bus zich helemaal, en zat ik naast een lief meisje. Toen de bus nog voller werd, zat ik zelfs nog even met zijn 3en op de tweepersoons bank!
Wat me opviel was dat er hier best een Hollands landschap is: veel groen, hier en daar een koe of waterbuffel, it feels like home! Je moet dan wel even de bananenbomen wegdenken, en er niet aan denken dat het groen dat je ziet rijst is en geen gras. :)
In Ninh Binh zijn we meteen naar een hotel gelopen dat in de lonely planet stond aangeraden omdat het vlak bij het busstation en het treinstation was: het Queen hotel. Heel goed hotelletje, met een mooie driepersoonskamer, en inderdaad op steenworp afstand van het treinstation. Daar zijn we meteen gaan proberen een treinkaartje voor de slaaptrein te kopen voor de volgende dag, maar helaas zitten alle treinen vol omdat het vakantie is en alle studenten op vakantie gaan of terug naar hun ouders. Vandaar dat we toch maar de sleeper bus hebben geboekt. Marit heeft last van wagenziekte en het verkeer is hier heel hectisch (om niet te zeggen doodeng), vandaar dat we heel graag met de trein wilden, maar de sleeper bus is ook echt een ervaring! Daarover later meer, eerst nog even onze avonturen in Ninh Binh!
We zijn vanuit ons hotel naar het park gewandeld, waar allemaal Vietnamezen lekker aan het kletsen waren bij een van de vele stalletjes.

Daar hebben we voor het eerst suikerrietsap geprobeerd, een Vietnamese specialiteit. Dat was echt heel lekker! Met een machine worden de suikerrietstengels geplet, en het sap daauit wordt opgevangen. Dat wordt gemengd met water, een vleugje limoensap en ijs, en dat maakt een heerlijk friszoet drankje! Daarna zijn we doorgelopen naar de rivier, en daar zijn we nog eens gaan zitten, dit keer aan de Bia Hoi (bier van het fust), dat hier heel goedkoop is: 30 cent per glas. Helaas probeerde de dame van deze kraam ons af te zetten, door ons veel te veel te vragen. Na een hoop gedoe: this is not Vietnamese price! en vragen aan andere klanten wat zij betalen, zwichtte ze en heeft ze ons de juiste prijs gevraagd. Dat niet iedereen hier probeert toeristen af te zetten bleek uit onze volgende stop: het restaurantje, waar we uiteindelijk voor 2 euro met zijn drieen hebben gegeten. (!) Later die avond is in onze hotelkamer door Marit nog een heuse operatie uitgevoerd op de voet van Nikki, compleet metde hoofdlamp en scalpel uit mijn EHBO set. Nikki heeft een ontstekinkje aan haar voet.

De volgende ochtend hebben we bij het hotel fietsen gehuurd om de omgeving van Ninh Binh wat te verkennen, omdat deze volgens de reisgids 'picture perfect Vietnam' zou zijn. Dat was helemaal waar!!! We hebben even buiten de stad met brood, crackers en la vache qui rit ontbeten met uitzicht over de rijstvelden, in het gezelschap van twee Vietnamese bouwvakkers die tijdens hun pauze even kwamen kletsen. Daarna zijn we verder gefietst richting een Pagode, maar halverwege hadden we alle drie onafhankelijk van elkaar al gedacht: ookal komen we daar niet aan, ik heb al een topdag gehad! Het was er zo ontzettend mooi! Overal rijstvelden, de zoete geur van rijst en hooi, overal lag rijst op straat te drogen, of werd de rijst gedorst in machines die de stro uitspuugden op een hoge berg.

Mensen waren continu bezig de rijst om te harken om deze gelijkmatig te laten drogen. Natuurlijk hadden de meesten de bekende vietnamese punthoed op. We zijn nog afgestapt om een stukje door de rijstvelden te lopen, maar omdat het midden op de dag was zijn we daarna weer zo snel mogelijk naar onze fietsen gelopen en in de schaduw gaan staan. Wat een hitte!
Uiteindelijk zijn we bij de pagode aangekomen, waar we erachter kwamen dat Nikki en Marit vergeten waren 'nette' kleren mee te nemen die de schouders bedekken. Een daar aanwezige klas scholieren van 18 bracht uitkomst: zij kwamen met hun schoolblouses te leen aanzetten. Uiteindelijk moest ik er ook een aan. Het was zo ontzettend leuk, de hele klas lachen, wij lachen. Hoe simpel kan contact zijn toch?!We zijn gauw de berg op en neer gegaan om de pagodes te bekijken en ook het uitzicht vanaf de berg, om daarna weer gauw de blouses terug te kunnen geven. Daar hebben we nog een poosje met de klas gezeten, en ons Vietnamees geoefend met de woordjes uit de Lonely Planet en de plaatjes in het aanwijswoordenboek wat handig was om te laten zien waar Nederland ligt. Aan het einde van de middag zijn we lekker rustig teruggefietst en hebben we nog geluncht met noodels. Toen we de straat infietsten van ons hotel begon het te stortregenen, wat een mazzel dat we net op tijd terug waren!
In het hotel hebben we even kunnen douchen en relaxen, terwijl we wachtten op de sleeper bus. De sleeper bus is een bus zonder stoelen, hij heeft alleen bedden. Je slaapt met je voeten onder het hoofd van degene die voor je zit, je ligt dus niet helemaal plat, maar wel bijna. Ik heb heel redelijk geslapen, met een blinddoek op en oordopjes in. Maar het remmen, optrekken, toeteren, slingeren en inhalen zorgt er toch voor dat je niet echt rustig kan slapen natuurlijk. Ook was de bus zo vol dat er ook mensen in het gangpad lagen te slapen, dus het was erg gezellig!!! :)

We zijn nu net ingechecked in het Hue Backpackers Hostel, van het zelfde 'merk' als in Hanoi. Gezellig en je weet wat je kunt verwachten! Morgen bekijken we de citadel (in de citadel in de citadel) hier in Hue, en we zullen de volgende dag waarschijnlijk gauw doorreizen naar Hoi An, waar we kleren willen laten maken!
Veel liefs, dikke kus,
Julia